In het onderstaande blog volgen de reacties met ervaringen van de leerlingen.
- Ervaringen
- Het programma voor de komende dagen
- Goed nieuws
- De stand van zaken op woensdag
- De eerste dagen.
Ervaringen
9 september 2009 - Citaverde College Horst, Nederland
Deel dit reisverhaal:
Foto's
13 Reacties
10 september 2009
Hallo allemaal,
Ik ben Siree van Vliet en ik was een van de 11 leerlingen die mee ging naar Indonesië.
Het was een hele bijzondere ervaring, en ik zou graag terug willen.
Ik heb erg veel geleerd daar aan de andere kant van de wereld.
Vooral met het omgaan van geld en eten, ik merk nu ook dat als ik eet, dat ik dan vaak denk aan de kinderen daar, want zij hadden het allemaal niet zo luxe als wij hier. Ik vind dat de kinderen in Nederland veel te verwend zijn, want wij mogen vaak kiezen wat we eten en als we het niet lusten dan eten we het gewoon niet op. Maar daar in Indonesië zijn de kindjes al blij met wat rijst, en dat vind ik zo mooi om te zien. Met de welkoms dag, kregen we s’avonds ook eten: De hoge mensen mochten als eerste eten gaan opscheppen, daarna de leraren en toen wij de leerlingen. Wij hadden de keus uit wel 20 verschillende dingen, en wij aten op een goed bord en met bestek, dus ik schep wat lekkere dingen op, ga ik terug zitten op mijn plaats, zie ik bijna langs mij een meisje zitten met een papieren bordje en geen bestek, op dat bordje ligt een berg rijst, cassave, ik geloof wat kip en nog een klein beetje van iets anders. Ik keek zo naar mijn bord en ik dacht: wooow, moet je dat verschil zien, ik had erg veel medelijden met dat meisje (en natuurlijk ook met de andere), maar toen hoorde ik later van iemand, dat ze dat dood normaal vinden, want dat vinden ze juist fijn ofzoiets. Maar toch raakt het mij, en ga ik nu ook veel anders met eten om enzo.
Dit was een van de duizend dingen die ik heb meegemaakt. Ik vond het echt geweldig daar, ik heb leuke en minder leuke dingen meegemaakt, en daar heb ik echt heel veel van geleerd.
Siree van Vliet.
12 september 2009
Mijn ervaringen in Indonesië.
Hallo,
Ik wil jullie wat vertellen over hoe ik mijn stage in Indonesië heb ervaren.
Toen ik al uit het vliegtuig stapte op het eilandje Flores, zag ik al heel erg snel de hele grote verschillen met hier en daar.
Wij werden verwelkomd door mama België en de kinderen uit een van de kindertehuizen van mama België. De kinderen zongen liedjes voor ons; het was een groot feest.
Wij werden vervoerd op een open vrachtwagen, waar planken in gemaakt waren, zodat wij ook konden zitten. Tijdens deze rit zag je al heel veel. Er waren geen gewone aangelegde wegen maar zandwegen met stenen. Als je om je heen keek, zag je overal blijde mensen die naar ons zwaaiden. Dat is ook wat mij het meest bij blijft; de hele blijde, dankbare mensen. Iedereen zwaait en geeft je een hand en wil alles voor je doen, zodat wij het maar goed hadden. Kinderen zijn heel erg tevreden en zijn met ballonnen zo ontzettend blij. Ondanks de armoede die ze hebben zijn ze veel meer tevreden en vrolijker dan wij hier in het rijke Nederland! Wij kunnen nog heel veel van deze lieve mensen leren!!!!!!!!
We hebben de kindertehuizen bezocht van mama België en gezien dat iedereen daar heel hard werkt om zo goed mogelijk voor de kinderen te zorgen. Sommige waren heel mooi. Maar ik ben mij ook bewust dat onze steun heel hard nodig blijft, want als er weer geld was wilde ze andere wc’s maken. Die ze nu hebben raken steeds verstopt. Ook de daken zijn aan vervanging toe. Het riet lekt door op sommige plaatsen als het regent.
Voor mij was het een hele grote ervaring. Ik heb het helemaal geweldig gevonden dat ik dit heb mogen meemaken.
Ik weet heel zeker dat ik nog een keer terug ga!
Groetjes Bas
13 september 2009
Ik vond Indonesië een super leuke ervaring.
Ik heb er veel van geleerd en zou best nog een keer terug willen!!! ik heb bijv. geleerd hoe je met gehandicapte kinderen om moet gaan dat je moet eten wat je te kunt krijgen en nog veel meer!
verder was het voor mij de eerste keer vliegen en moesten we een beeld van de foto's voor ons nemen maar in realiteit is dat veel anders!!!
ook vond ik mooi dat kinderen ieder avond deden bidden in de vorm van een liedje en mooi konden ze zingen jonge!!!
dus zoals je hoort heb ik het dus heel erg naar m'n zin gehad en wil zeker nog een keer terug!!!
GR: Linda een van de 11 leerlingen
15 september 2009
Wij vinden vooral de reacties van de deelnemers erg interessant en heel belangrijk. Want daar gaat het toch om: welke invloed heeft de reis op hen gehad.
We hopen dat er nog meer reacties van de deelnemers komen, zien we echt naar uit!
15 september 2009
Hallo,
Ik ben Lieke Spaaij en ik was ook 1 van de 11 leerlingen die mee mochten.
Ik vond het vliegen heel erg eng. en werd snel misselijk,duizelig! maar heeel erg mooi om in een vliegtuig te zitten.!!
Ik vond het heel erg mooi, ik heb veel geleerd en ik zou graag terug willen.
het was heel erg mooi om te zien hoe de mensen daar leven, en wij hier.
geweldig om al die kinderen te zien waar mee hun blij waren (wij moeten altijd dure dingen hebben en hun zijn al tevreden met een ballon) Het was een mooi land, veel gezien.
de kinderen / mensen waren daar zo vriendelijk.
de kleine kindjes wouwden allemaal op foto`s, Echt heel leuk om te zien hoe het daar was. de kinder tehuizen waren heel mooi en daar werden de kinderen al goed verzorgd
wil nog wel een keertje mee
Groetjes,,
15 september 2009
Heej,
weet iemand welke liedjes we in die bus draaide?
hoe die heette?
GroetjesxLieke
18 september 2009
Hallo allemaal,
Ik vind het erg leuk om al jullie reacties te lezen. Nu ik dit lees bedenk ik me dat jullie erg goed om je heen hebben gekeken en veel kleine dingen gezien hebben. Ben erg trots op jullie allemaal!
12 oktober 2009
Hee daar allemaal,
Mijn ervaring, Goh.. waar moet ik beginnen ? hihi..
Ik heb ten eerste zoveeeeeeel ervaring opgedaan.
Als je ziet wat wij hier hebben tegenover hun,
rold er een traantje over mijn wang.
En het mooiste van allemaal vind ik, dat hoe slecht dan ook , dat zij het daar hebben. Dat ze lachen, dat is zoo mooi om te zien. Ongeloofelijk.
Een woord, zien is geloven ..
Inderdaad! Voor dat we gingen had ik dromen,
Hoe zou het daar werkelijk nou zijn ?
Ik kreeg wel beelden door, wat ik zou kunnen verwachten.
Al die beelden waren anders, alles!
Er is met geen pen op papier te zetten , hoe mooi ik het vind dat de mensen daar kunnen lachen.
als je naar ons kijkt, Poeeh..
verwend zijn we .. hihi !
Ook als je ziet hoe ze hier en daar met de gehandicapten omgaan is heel mooi.
Eerlijk gezegt was ik eerst een beetje bang voor geestelijke of lichaamelijke gehandicapten.
nu niet meer. Ook een hele mooie cultuur!
Mooie omgeving, en ooh zoon lieve mensen!
ik ben echt super blij dat ik mee mocht, maar ook superblij dat ik terug bent.
Ik vond de groep super iedereen! Iedereen steunde elkaar als het even niet goed ging! Iedereen bedankt.
Dit betekenende zoveel voor me, want iedereen heeft toch wellis steun nodig?
Ik wens iedereen heel veel liefde toe !
Liefs, Quinny
15 november 2009
Hartverwarmend om jullie reacties te lezen. Hieruit blijkt dat we er in geslaagd zijn jullie ondanks de quarantaine te laten zien waar jullie school samen met St. Nativitas al 10 jaar voor gewerkt heeft. Jammer dat we vanwege diezelfde quarantaine jullie maar weinig van het eiland zelf en het echte leven hebben kunnen laten zien. Wie weet doen we dat een volgende keer.
Bedankt, Lies en Theo ook namens mama Belgie.
13 januari 2010
Heeee,j(L)
Mama Belgie (l)
Wou Even Zeg je bent Goed Bezig ?
Xxxxx Hoop dat alles goed komt (K)
13 januari 2010
Heeee,j Mama Belgie:
Hoop Snel dat Er Veel reacties komen te staan ,,
De Gr .
Indonesië was voor mij een hele ervaring, ik ben nog nooit zo ver weg geweest. Het was voor mij ook de eerste keer vliegen. Ik vond het best spanend. Eerst wist ik niet wat ik van Indonesië moest denken ik ken het alleen van foto`s. Maar als je het in het echt ziet is het mooier dan op de foto`s. We hebben veel bezocht daar. Zoals; Kliu mutu, Kratermeren enz. Ik vond de bezoeken aan de kinder te huizen geweldig. Het ontvangst, de blije kinder enz. Het was ff schrikken als je ziet hoe ze leven en eten. Als je ziet hoe de mensen daar leven is dat heel anders dan hier. Ze hebben geen gewoon bet met een matras, ze slapen op een houten plank. En wij slapen lekker op een zachte matras. De kinderen daar zijn al blij met een ballon of een bal. Wij willen liever iets duurders. Ik ben echt van gedacht veranderd. Ik ga nu beter bet geld om. Ik koop liever 1 ding 10x dat goed koop is dan dat ik veel geld uit ga geven dat zo kapot is. Maar het belangrijkste is dat wij ons doel hebben bereikt (ons doel was om alle kindertehuizen die door nativitas zijn op gericht te bezoeken).
Michelle Peeters